Slaap training voor volwassenen (door de
ogen van een baby).

Ok, dit is mijn
situatie: Zes maanden geleden is mijn mama van mij bevallen. De eerste maanden
waren fantastisch! Ik huilde, ze nam me op haar arm en gaf me melk, altijd, dag
en nacht. Toen gebeurde er iets…

Sinds enkele
weken probeert ze de hele nacht door te slapen. Eerst dacht ik dat het een fase
was, maar het werd alleen maar erger. Ik praatte er over met andere baby’s, en
blijkbaar is het heel normaal rond een maand of zes nadat ze ons gekocht
hebben. Maar het zit zo in elkaar: mama’s hebben niet echt slaap nodig, het is
een gewoonte. Vele mama’s hebben al dertig jaar gehad om te kunnen slapen, ze
hebben het nu niet meer nodig. Ik bedacht een plan, ik noem het de
Babyhuil-mix. Het gaat als volgt:

Eerste nacht:
Huil om de drie uur tot je melk krijgt.
Ik weet het, het is niet te onderschatten. Het is moeilijk om te zien hoe je
mama ongerust is als je weent. Onthoud gewoon dat het voor je eigen goed is.

Tweede nacht:
huil om de twee uur tot je melk krijgt.

Nacht drie:
ieder uur.

De meeste mama’s
gaan rapper reageren na drie nachten. Andere mama’s houden het langer vol. Deze
mama’s staan uren aan je deur, shhhht! Niet aan toegeven. Ik kan het niet
genoeg zeggen: VOLHOUDEN! Als je haar toelaat om ‘s nachts door te slapen,
zelfs al is het één keer, dan zal ze het iedere nacht verwachten. Ik weet dat
het moeilijk is, maar ze heeft helemaal geen slaap nodig, ze verzet zich gewoon
tegen de verandering. Als je een mama hebt die even volhardend is dan jij, stop
dan met huilen gedurende tien minuten, dan is ze juist terug in slaap gevallen.
Begin dan weer te wenen, uiteindelijk zal het werken. Mijn mama bleef eens tien
uren aan één stuk door wakker, dus ik weet dat ze het kan.

Vorige nacht
huilde ik ieder uur. Je moet er voor gaan en je aan je plan houden. Blijf
Volhouden! Ik huil voor iedere redden dat ik me maar kan bedenken. Mijn
slaapzak kriebelde aan mijn voet. Mijn mobile maakt een rare schaduw op de
muur. Ik moest nog een boertje laten. Ik dacht dat ik de kat hoorde miauwen. Ik
huilde eens enkel en alleen omdat ik het leuk vind de echo te horen door de
monitor in de andere kamer. Te warm, te koud, iedere reden is goed zolang je
maar blijft wenen.

Het duurde een
eindje, maar het werkte. Ze gaf me melk om 4uur, mijn doel voor morgennacht is
3uur 30. Je moet de tijd tussenin geleidelijk aan korter maken om de
biologische klok van je mama opnieuw in te stellen.

Sommige mama’s
zullen versterking vragen aan papa. Maak je geen zorgen, papa’s zijn niet
gemaakt om zonder slaap te kunnen zoals mama’s. Ze proberen enkel shhhht
woorden en halen dan mama er terug bij.

Ook dit nog,
wees voorzichtig voor het schaap met regengeluiden en baarmoedergeluiden. Soms
geef ik mama de indruk dat luisteren naar de regen mij in slaap doet vallen. Soms
doe ik alsof ik mijn ogen dicht doe en in slaap val, dan wacht ik tot mama
terug in bed kruipt om een verassende krijs te laten horen. Als ze mij niet rap
genoeg komt uithalen, dan doe ik mijn valse hoest en overgeef geluiden. Dat
doet haar altijd naar mijn wieg spurten. Ik geloof er in dat zo op een moment
zal beginnen beseffen dat ze geen slaap nodig heeft.

P.S. Laat die
rubberen dingen je niet beet nemen, je mag er zo lang op zuigen als je wil, er
komt geen melk uit. Geloof me.